Pył

Znakomite i nieco inne od utworów eksplorujących tematy zasadnicze są liryki-obrazki, jak Rymy żeńskie.

Poezja Anny Frajlich, zebrana w tomie trzecim, zatytułowanym „Pył”, jest niezwykła w swojej zwyczajności, zaś „pył” stanowi najtrafniejsze określenie ulotności zapisywanych chwil, które rozwiałyby się bez śladu, gdyby uważna dłoń nie utrwaliła ich dla nas.

Pył staje się tu znakiem tego, co pozostaje po człowieku w świecie, który opuścił, śladem ledwie widzialnym, rozproszonym, niemal bezcielesnym.